تحقیق در مورد بررسي اثرات متقابل توليد و صادرات در اقتصاد ايران 15 ص

تحقیق در مورد بررسي اثرات متقابل توليد و صادرات در اقتصاد ايران 15 ص

تحقیق-در-مورد-بررسي-اثرات-متقابل-توليد-و-صادرات-در-اقتصاد-ايران-15-صلینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ويرايش و آماده پرينت )
تعداد صفحه : 8 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏بررسي اثرات متقابل توليد و صادرات در اقتصاد ايران
‏با روش معادلات همزمان
‏ 
‏چكيده
‏مقاله حاضر به بررسي اثرات متقابل توليد و صادرات با تكيه بر صادرات غيرنفتي وعوامل مؤثر برآنها از طريق روش حداقل مربعات دومرحله‏‌‏اي مي‏‌‏پردازد. نتايج نشان مي‏‌‏دهند كه صادرات غيرنفتي و توليد ناخالص داخلي هر دو بر روي يكديگر تأثيرات معني‏‌‏داري مي‏‌‏گذارند ولي تأثيرات GDP‏ بر صادرات غيرنفتي به مراتب بيشتر است. از طرف ديگر، تأثيرات متغيرهاي پولي مانند نرخ ارز و نرخ مبادله در كنار عواملي مانندكار، موجودي سرمايه و واردات بر صادرات غيرنفتي كشور نيز محاسبه و مورد تجزيه و تحليل قرارگرفته و چگونگي ارتباط و ميزان تأثيرات هر يك، تعيين مي‏‌‏گردد.

‏مقدمه
‏امروزه، در ادبيات رشد اقتصادي، توجهي خاص به تجارت خارجي به عنوان عامل رشد معطوف شده است. از اين رو، استراتژي تشويق صادرات به عنوان يك استراتژي موفق، مورد توجه بسياري از اقتصاددانان قرار گرفته است. برا ي مثال ، مي‏‌‏توان به مطالعات فدر (18982)، كاووسي (1984)، ادواردز (1993)، گرين وي (1994) و بيگم (1998) اشاره نمود.
‏نظريه‏‌‏هاي رشد سنتي كلاسيكها و نئوكلاسيكها به وجود رابطه‏‌‏اي قوي ميان توسعه صادرات و رشد اقتصادي تأكيد داشته و معتقدند كه توسعة تجارت بين‏‌‏الملل، منجر به افزايش تخصص و كارايي در بخش‏‌‏هاي صادراتي شده و در نهايت, باعث تخصيص مجدد منابع از بخش‏‌‏هاي غيرتجاري و غيركارا به بخش‏‌‏هاي تجاري مي‏‌‏گردد كه اين پديده مي‏‌‏تواند به رشد توليد كمك نمايد. به طور كلي، اثرات جانبي رشد صادرات بر رشد توليد عبارتند از: افزايش بهره‏‌‏وري عوامل توليد، كارايي در تخصيص منابع، پيشرفت تكنولوژي و استفاده از تكنولوژي‏‌‏هاي روز، فراهم آوردن امكان بهره‏‌‏گيري از صرفه‏‌‏هاي ناشي از مقياس و افزايش تخصص نيروي كار . به عبارت ديگر،‏‌‏ هرگاه تخصيص اولية منابع از نوع بهينة‏‌‏پرتو نباشد، در اين صورت ،‏‌‏بهره‏‌‏وري كل عوامل توليد، مي‏‌‌‏تواند به وسيلة تخصيص مجدد منابع افزايش يابد و در نتيجه، توليد ناخالص داخلي نيز رشد خواهد يافت.
‏از جمله مشخصه‏‌‏هاي اصلي اقتصاد ايران، اتكاي شديد آن به صادرات نفت مي‏‌‏باشد. از آنجا كه نفت بيشتر يك كالاي سياسي است تا اقتصادي، لذا غالباً افت و خيزهاي قابل ملاحظه‏‌‏اي ‏‌‏در عوايد حاصله وجود دارد كه موجبات بروز عدم تعادل ساختاري در بخش‏‌‏هاي گوناگون اقتصادي فراهم مي‏‌‏سازد. لذا، اتخاذ سياست‏‌‏هايي كه اتكا به تك محصولي بودن را كم و از طرفي موجبات افزايش صادرات غيرنفتي و كاهش واردات را فراهم سازد، امري ضروري به نظر مي‏‌‏رسد.
‏اين مطالعه حاضر، با تأكيد بر اهميت حياتي صادرات غيرنفتي در ايجاد و ابقاي رشد صادراتي، سعي گرديده‏‌‌‏ است تا عوامل مؤثر و نهان در توسعة صادرات غيرنفتي ايران، شناسايي و تجزيه و تحليل گردد. بدين منظور، اثرات متقابل رشد صادرات (غيرنفتي) و رشد توليد در غالب سيستم معادلات همزمان، مورد بررسي قرار مي‏‌‏گيرد. البته، در اين راستا، تأثيرات ساير متغيرهاي اقتصادي از جمله موجودي سرمايه در بخش‏‌‏هاي تجاري، نيروي كار، واردات نرخ ارز و نرخ مبادله نيز مورد توجه قرار خواهند گرفت. از آن جا كه در روش‏‌‏هاي تك معادله‏‌‏اي ، به دليل تأثيرگذاي متقابل متغيرهاي اقتصادي بر يكديگر، برآوردها احتمالاً از دقت لازم برخوردار نيستند. لذا، روابط در غالب معادلات همزمان مورد مطالعه قرار گرفته‏‌‏اند. دورة مورد مطالعه 1338تا 76 بوده و كليه ارقام به قيمت ثابت سال 1361 محاسبه گرديده‏‌‏اند.
‏ 
‏1. مروري بر ادبيات موضوع
‏مطالعات اخير ثابت كرده است كه توليد ناشي از رشد بهره‏‌‏وري كل عوامل، از اهميت بيشتري نسبت به افزايش انباشت سرمايه برخوردار است (دورنبوش 2-1991);‏ (پيچ و پتري 1993). يكي ازمنابع افزايش بهره‏‌‏وري كل مي‏‌‏تواند ناشي از آزادسازي تجاري باشد. آزاد

 

دانلود فایل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *